Przed rozpoczęciem rehabilitacji
Współpracę z nowym pacjentem rozpoczynam zawsze od konsultacji, podczas której przeprowadzam wywiad, badanie oraz zapoznaję się z posiadaną diagnostyką obrazową (MRI, RTG, etc.).
W zależności od zastanego stanu zdrowia pacjenta (np. etapu aktualnego epizodu bólowego lub rekonwalescencji pooperacyjnej) kwalifikuję bezpośrednio do rehabilitacji ruchowej lub w przypadkach niejednoznacznych (istotne choroby towarzyszące, niedawne operacje, ogólny zły stan zdrowia, etc.) proszę o konsultację z odpowiednim lekarzem specjalistą.
Często spotykana maniera diagnozowania „na oko” objawów i schorzeń kręgosłupa oraz idące za tym leczenie życzeniowe z tzw. polipragmazją są mi odległe, zatem w określonych sytuacjach mogę poprosić pacjenta o wykonanie dodatkowych badań specjalistycznych.
Konieczne badania dodatkowe mogą stanowić bardzo istotny wkład w planowanie rehabilitacji, jej sprawny przebieg i osiągnięcie zamierzonego celu. W szczególności jednak, dokładna diagnostyka ma zapewnić choremu absolutne bezpieczeństwo.
Wiem z doświadczenia, że dla wielu pacjentów to oczywistość, ale dla sporej części to wciąż niemałe zaskoczenie. Warto pamiętać, że mityczny „rentgen w oczach” u niektórych specjalistów nie istnieje. Niekiedy jest to sprytny zabieg ekonomiczny (np. wymuszony przez placówkę-pracodawcę), często megalomania, a czasem przypodobanie się oczekiwaniom pacjenta (błyskawiczna diagnoza, brak dodatkowych kosztów, itd.)
Zobacz cennik